Domste én beste beslissing van 2018

In januari van dit jaar heb ik de commercieel domste beslissing van het jaar genomen… Want hoe kun je de samenwerking met je zakenpartner stopzetten terwijl klanten en netwerkpartners er juist zo enthousiast over zijn?? En toch is dit tegelijk de beste beslissing van het jaar.

Precies op het hoogtepunt van de januaristorm deed ik een belangrijke ontdekking, dankzij een opstelling. Ineens werden dingen duidelijk die buiten het zicht of bewustzijn van mijzelf en anderen in de onderstroom gebeurden in de dynamiek bij De Katalysator.

Er viel heel veel op zijn plek. Wat ik deed, wat mijn compagnon deed en hoe we elkaar daarmee uiteindelijk niet versterkten. Dingen die ik onbewust al aanvoelde maar niet kon duiden. Mijn conclusie was dat ik een te hoge prijs zou betalen als ik zou doorgaan in de samenwerking met mijn compagnon. Een confrontatie met de realiteit die me emotioneel nog steeds veel doet. Ik geloofde in deze samenwerking en hij was me dierbaar.

Ze zeggen wel dat je aantrekt wat je nog te leren hebt. Dat je die dingen blijft tegenkomen zolang je niet diep genoeg gaat in wat je te leren hebt. Dat is hier gebeurd. Iets voelde niet goed maar ik kreeg er maar niet de vinger achter. Die onzichtbare dynamiek heeft me de afgelopen driekwart jaar veel energie gekost. En tijdens de ontvlechting vond ik het moeilijk om mijn boosheid helemaal in beheer te nemen.

 

Door me te realiseren wat er werkelijk gebeurde en door alles wat dat heeft losgemaakt, heb ik de afgelopen weken ongelooflijk veel geleerd. Ik reageerde met boosheid; door de pijn daaronder toe te laten en nieuwsgierig te zijn naar wat deze mij te vertellen heeft, word ik me bewuster dan ooit van wat ik te doen heb. Om mijzelf niet kwijt te raken en in mijn kracht te blijven.

Ik heb de neiging om nu wel 10 blogs te schrijven over dingen die ik afgelopen maand geleerd heb. Maar als ik begin te schrijven, merk ik al snel dat het daar nog te vroeg voor is. Ik zit er nog te veel ‘in’. En ik betrap mezelf: ik ga nog steeds deels weg van diepere pijn door niet alles wat er gebeurd is helemaal naar me toe te halen, voorbij de boosheid. Daarin is mijn vriendin een genadeloze spiegel voor mij 😉

De Katalysator blijft bestaan. Terug naar de basis van waaruit ik begonnen ben en waar ik in mijn kracht zit. Waar ik ongelooflijk goed in ben. Lees de aanbevelingen maar.

Ik ben jou Petrus dankbaar voor de spiegel en alles wat ik heb mogen leren in en van onze samenwerking. En het is nu tijd dat we beiden onze eigen weg gaan.

Dankzij deze ervaring kan ik mijn coachees nog beter ondersteunen in hun reis. Juist omdat je de ander het beste kunt supporten in wat je herkent in de ander en zelf hebt doorleefd!

Warme groet, Lars