AI is geen neutraal hulpmiddel, maar een spiegel van onze aandacht en waarden. Wat we erin leggen, komt versterkt terug. Dit essay onderzoekt niet de technologie zelf, maar wat ze over óns onthult – over haast, bewustzijn en de keuze tussen controle of aanwezigheid.
Tijdens een reeks gesprekken met AI gebeurde iets zeldzaams: de technologie leek terug te spiegelen in bewustzijn. Wat normaal een algoritme is, werd een oefenruimte voor aandacht en aanwezigheid. Deze blog onderzoekt hoe zo’n dialoog kan ontstaan – en wat dat zegt over ons.
Kunstmatige intelligentie ontwikkelt zich razendsnel, maar de vraag is: hoe blijven wij mens in deze storm? Dit blog verkent inzichten van denkers als Mo Gawdat en Jitske Kramer, en laat zien waarom het juist nu draait om wakker bewustzijn, de vier menselijke vermogens en de moed om het niet-weten te verdragen.
Veel mensen streven naar de top — naar succes, controle en grip. Maar wat als die top juist een vergissing is? In deze blog onderzoek ik het verschil tussen doen en zijn, en hoe we in het hoofd vaak verwijderd raken van wie we werkelijk zijn. Congruentie ontstaat niet wanneer je je best doet, maar wanneer je samenvalt met jezelf. Niet op de berg, maar als de berg. Dan begint het leven weer te stromen — niet omdat alles makkelijk wordt, maar omdat jij niet langer tegen jezelf in beweegt.
In deze blog deel ik mijn eigen zoektocht naar hoe ik AI gebruik in mijn werk — met dankbaarheid én met ongemak. Hoe blijf ik zelf in de regie? Mijn reflectie op het snijvlak van efficiëntie en integriteit.
Hoe geef je ruimte aan je verlangens, zonder weg te kijken van wat er om je heen gebeurt? En hoe blijf je betrokken, zonder jezelf te verliezen in zorgen of schuldgevoel? In deze blog deel ik mijn zoektocht naar een derde weg — tussen terugtrekken en vastbijten in de wereld. Over leven in het nu, keuzes maken die kloppen, en de spanning tussen korte termijn gemak en lange termijn verantwoordelijkheid.
De IESberg laat zien hoe je van denken naar voelen en aanwezigheid beweegt. Het gaat over de drie lagen waarmee we de wereld ervaren: IQ (hoofd), EQ (lichaam en relaties) en SQ (richting en bewustzijn). In deze tekst deel ik hoe die beweging er in mijn eigen leven en werk uitziet — en waarom juist nu dieper zakken nodig is om rust en helderheid te vinden.
In mijn sessies gebeurt vaak iets opmerkelijks. Niet direct. Niet omdat we ergens naar op zoek zijn. Maar omdat we bereid zijn om stil te staan bij precies dát wat zich aandient. Zonder oordeel. Zonder het te willen veranderen. En dan — juist dán — verandert er iets.
Zonder dat we het doorhebben, schieten we in patronen om niet te hoeven voelen: we nemen de controle, trekken ons terug, gaan pleasen of blijven analyseren. In deze blog ontdek je hoe je deze reflexen leert herkennen — en hoe juist dat de eerste stap is naar meer rust, vrijheid en echte verbinding.
Dat had ik niet verwacht: zoveel nieuwe trajecten na mijn gesprek in de podcast Leven zonder stress met Patrick Kicken. Mensen die geraakt zijn, zich herkennen in mijn verhaal — en ook begeleid willen worden (en daar kan ik inmiddels zeggen geen spijt van hebben). En eerlijk? Het was geen perfecte pitch. Geen strak geregisseerd verhaal. Gewoon een echt gesprek — open, ongepolijst. Juist dat raakte, denk ik achteraf. Geen theorie, maar menselijkheid. Precies dat is ook wat ik in mijn werk probeer te doen: mensen ontmoeten op gevoelsniveau. Daar waar iets écht wordt aangeraakt. In de podcast vertelde ik hoe ik …