Practice what we preach

Gisteren hadden we weer een geslaagde Thrivability workshop. Marianne Aal en Doris Gottlieb lieten ons ervaren wat de kracht is van het goed faciliteren van een bijeenkomst. Genuine Contact is een methode die ruimte aan de inbreng van ieders kennis en kunde en mooi aansluit op wat we met Thrivability willen ‘zijn’.

Zoals @Thinkspirator tweette: Genuine contact is zien what is life nourishing and what is life depleting. 

Zoals elke 3e woensdagavond van de maand startte we met een daghap in Het Polanen Theater te Amsterdam. Als je binnenkomt voel je gelijk al de goeie ‘energie’ met leuke mensen. Ook nieuwkomers voelden zich welkom. De eerste indruk telt en helpt nieuwkomers er echt ‘inkomen’. Leuk ook om te horen dat nieuwelingen erbij zijn dankzij social media (twitter, website).

De entrance bij een workshop is alles bepalend voor de flow in de rest van de bijeenkomst. Dat wordt vaak onderschat. Begin je lacherig, wordt het al gauw een lacherige, wat oppervlakkigere bijeenkomst.

Door te beginnen met stilte – bijvoorbeeld door ‘naar binnen gaan’ met een oefening met voelen – biedt je deelnemers de kans echt even te landen en de hectiek van de dag los te laten. Dat leidt, is mijn ervaring, tot meer diepte en beter naar elkaar luisteren. Ook de opstelling maakt veel uit. Ik werk tegenwoordig als het kan altijd met een cirkel met bij voorkeur in het midden een kaars of bloemen. Tafels zijn uiteraard not done!

Na ‘inchecken’ gingen we aan de slag met de inhoud. de eerste vraag: denk aan natuur plek en deel met ander wat daar thrivable aan is. Opvallend wat een variëteit aan beelden dit oproept, en wat geeft het een energie om hier ‘contact’ mee te maken! Vervolgens hebben we onze hoop en vrees geïnventariseerd. Dat helpt er echt ‘in te stappen’ en creëert meer bewustzijn van de onderstroom. Er was nu te weinig tijd om aan het einde van de workshop hierop terug te komen maar je kunt dit ook gebruiken als soort check.

Doris & Marianne namen ons mee in de parallellen van de natuur met organisaties. Welke elementen dragen bij “life nourishing” systeem & welke capaciteiten heb je als Community of Practice nodig om hiermee om te gaan? Een mooie oogst, met veel common ground & complementariteit. En veel aanknopingspunten voor de verdere evolutie van Thrivability. Het spanningsveld tussen enerzijds de behoefte aan structuur en helderheid en anderzijds de kracht van een meer organische (thrivable?) aanpak werd wederom zichtbaar. De insteek bij Thrivability is te werken met minimale structuur (dat is dus niet geen structuur!) en deelnemers stapje voor stapje mee te nemen in de kracht van een meer natuurlijke aanpak.

Deze vraag hielp om zichtbaar te maken wat er nodig is om een stap verder te komen. Onze identiteit en verlangen is om iets te bewerkstelligen, impact te hebben, krachten te bundelen en te verbinden. Kortom een next-step te maken samen door krachtenbundeling, te leren en samenwerking. Hiervoor is er behoefte aan o.a. een hoger doel, nieuwe ervaringen, uitgedaagd worden, moed, zelfreflectie en openheid (en openheid vraagt weer om veiligheid, bevestiging en uitdaging). En we constateerden dat we alert moeten zijn op teveel ego, zelfbevestiging en vrijblijvendheid.


Ik proefde aan het einde duidelijk het commitment en de behoefte om door te pakken. De faciliterende bottom-up insteek olv Doris en Marianne waarbij vorm en inhoud hand in hand gaan heeft bijgedragen aan practice what we preach. Ons bewustzijn wat ons Thrivable maakt is wederom vergroot.

Tegelijk hebben we nog stappen te zetten in het neerzetten van een continue holistische aanpak. Het streven van Thrivability is immers zoals een deelnemer kernachtig formuleerde: “beleven en doorleven van de essentie van een duurzame verandering”. Oftewel de stap van geel naar turkoise in spiral dynamics. Kunst is namelijk de cognitieve en conceptuele insteek te ontstijgen en de inhoud meer te doorleven en internaliseren, in plaats van het buiten onszelf te houden.

De resultaten van deze workshop kunnen mooi als leidraad fungeren voor het vervolg!