De beste reactie op exponentiële versnelling

Zoals ik in de podcast al vertelde: mijn IQ wist het 10 jaar geleden al (zie link), maar nu lééf ik het ook. Dat samenspel tussen hoofd, hart en aanwezigheid wordt steeds relevanter – zeker nu de wereld om ons heen zo snel verandert.

Als coach en therapeut zie ik dagelijks mensen die zich overweldigd voelen door de snelheid van onze tijd. AI, klimaatcrisis, oorlog, politieke verschuivingen – alles lijkt exponentieel te gaan. En terwijl we proberen bij te benen, raken we de verbinding met onszelf kwijt.

Wanneer de wereld versnelt, mogen we vertragen

Recent luisterde ik naar MIT-professor Michiel Bakker in de podcast AI Report. Zijn voorspelling:

Binnen 5 jaar zijn de meeste kennisbanen overbodig.

Dat zegt MIT-professor Michiel Bakker in de laatste indrukwekkende aflevering van de podcast AI Report van Alexander Klöpping en Wietse Hage. En hij onderbouwt het overtuigend: met voorbeelden, technische doorbraken en een tijdlijn die geen verre toekomst meer is.

Voor mij was deze aflevering een eye-opener. Iets wat ik al intuïtief aanvoelde, kreeg ineens heldere woorden.

Wat me bijblijft:

AGI is dichterbij dan veel mensen denken. AGI staat voor Artificial General Intelligence: een vorm van AI die álle cognitieve taken kan uitvoeren die mensen ook kunnen – zoals redeneren, plannen, leren, analyseren, creatief denken. Niet alleen tekst aanvullen, maar zelfstandig complexe problemen oplossen in elke denkbare context.

Volgens Bakker onderschatten we de reikwijdte. Zelfs het evalueren van AI-uitvoer – wat nu vaak nog door mensen gebeurt – zal binnenkort efficiënter door AI worden gedaan. AI die AI verbetert, versnelt innovatie op een manier die mensen niet kunnen bijbenen.

De praktische drempel voor AGI is verrassend tastbaar. Als AI het werk van een remote kenniswerker volledig overneemt – zoals dat van een marketeer, jurist of klantenservicemedewerker – spreken we van AGI. Volgens Bakker zijn we daar nog maar een paar jaar vandaan. Veel cognitieve banen zullen fundamenteel veranderen of verdwijnen.

De gevolgen zijn niet alleen economisch, maar ook democratisch. Werk is niet alleen inkomen, maar ook macht, zeggenschap en identiteit. Denk bijvoorbeeld aan het recht om te staken: dat werkt alleen als arbeid een cruciale schakel vormt in de economie. Als arbeid volledig door AI wordt overgenomen, verliezen mensen die machtspositie – en daarmee ook politieke invloed.

We zitten al in de overdracht – zonder dat we dat afgesproken hebben.

Zoals Wietse Hage het treffend zegt: “Het voelt alsof we in een handover zitten die niemand heeft aangekondigd.”

De oproep van Bakker is helder:
Zelfs als je de kans op AGI binnen vijf jaar maar op 20% schat – dan nog moeten we ons nú voorbereiden. Niet alleen technisch of beleidsmatig, maar ook menselijk. Emotioneel. Innerlijk.

Veel mensen denken dat het zo’n vaart niet zal lopen. Maar zij vergeten dat – in tegenstelling tot bijvoorbeeld de zelfrijdende auto – de ontwikkeling van AGI níét wordt afgeremd door wet- en regelgeving. Terwijl die juist hier meer dan ooit nodig zou zijn.

Wat dan wel?

Wat dan wel? Waar ligt onze kans?

In een wereld die razendsnel verandert, is het essentieel dat we ons bekwamen in dat wat (voorlopig) niet geautomatiseerd kan worden.

Fysiek werk en ambacht, bijvoorbeeld. Zoals het vakmanschap van een timmerman (al zal ik met mijn twee linkerhanden daar nooit in uitblinken).

Maar óók – en dat is mijn terrein – werk met het onderbewuste. Werk op lagen waar AI (nog) geen toegang toe heeft:
belichaamde wijsheid, emotionele veerkracht, spirituele intelligentie.

Niet alleen blijft dat zinvol en relevant, het maakt je ook veerkrachtiger voor wat eraan komt.

Want door te werken aan je vermogen om:

met diepe angst en overweldiging om te gaan,
onbewuste patronen en trauma’s te herkennen en te helen,
aanwezig te zijn in stilte en intuïtie – in contact met jezelf, de ander en het moment,

…sta je steviger. En kun je die ervaring ook doorgeven aan anderen.

Wat AI ons niet kan afnemen: de kracht van IQ, EQ én SQ samen

We investeren massaal in technologie die ons cognitief denken nabootst (IQ), maar vergeten vaak dat onze echte kracht dieper ligt: in onze emotionele (EQ) en spirituele intelligentie (SQ). Precies die kwaliteiten die AI ons niet kan geven – en die we juist nu harder nodig hebben dan ooit.

In mijn werk merk ik hoe bevrijdend het is wanneer mensen weer toegang krijgen tot die diepere lagen in zichzelf. Niet alleen om authentieker te leven, maar ook om stevig te blijven staan te midden van alle ruis en versnelling.

Wat als we, terwijl de wereld versnelt, juist leren vertragen? Wat als we, terwijl alles digitaal wordt, onze lichaamswisdom herontdekken?

Wat roept dit bij je op?
Herken je de urgentie?
Wil je je voorbereiden op wat komen gaat?

Laat het me weten. Misschien is dit hét moment om je innerlijke fundament te versterken.
Voor jezelf. Voor de toekomst.

Soms is de beste reactie op een exponentiële versnelling: even stilstaan.